'En elk zijn is tot niet-zijn geschapen' is het motto van 'Mijn dood en ik'. Het is ontleend aan het sonnet 'Insomnia' van J.C. Bloem uit 1950.

Het eerste en het laatste couplet zijn zo sterk dat ze de licht geforceerde tekst in het tweede en derde couplet volkomen doen vergeten.

De tuinman en de dood

Fragment verhaal

Fragment gedicht

Insomnia

Mijn dood en ik

  

INSOMNIA

Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
En niet slapend denk ik aan de dood,
En het leven vliet gelijk het vlood,
En elk zijn is tot niet-zijn geschapen.

Hoe onmachtig klinkt het schriel `te wapen',
Waar de levenswil ten strijd mee noodt,
Naast der doodsklaroenen schrille stoot,
Die de grijsaards oproept met de knapen.

Evenals een vrouw, die eens zich gaf,
Baren moet, of ze al dan niet wil baren,
Want het kind is groeiende in haar schoot,

Is elk wezen zwanger van de dood,
En het voorbestemde doel van 't paren
Is niet minder dan de wieg het graf.

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -J. C. Bloem (1887-1966)